OH MY GOD, WE KILLED A FAMILY… of cockroaches! ;)
Laten we vanaf het begin beginnen. Het was een normale dag en we trokken ons in de zeer late namiddag even terug in onze kamer. We douchten en genoten van de elektriciteit – de elektriciteit is hier meer uit dan aan! Ze klopten aan met het avondeten en tijdens het eten, waren we onze weekend-planning aan het bespreken. We zouden zaterdag naar de zoo gaan en zondag naar een hotel waar ze internet hebben en waar we eens op restaurant kunnen gaan. Dat zou ons echt deugd doen, zo een weekendje erop uit! We wisten wel al dat het moeilijk zou zijn om het voor mekaar te krijgen, dus we hadden al vele plannen om er toch te geraken. We hadden onze tanden gepoetst en we waren helemaal gereed om in bed te kruipen, het grote licht was zelfs al uit. Charlotte was de computer aan het opbergen en Floor ging haar bril wegstoppen.
AAAAAAAA, CHARLOTTE! PAK ONMIDDELLIJK EEN SLIPPER!
Charlotte liet bijna uit schrik de computer uit haar handen vallen, maar kon deze nog op tijd op iets vast leggen. In een mum van tijd had Charlotte het licht terug aan geknipt. Floor was in al haar paniek op een stoel gesprongen, echt zoals uit de films wanneer vrouwen op een stoel springen van zodra ze een muis zien. Maar dit was de realiteit... Floor legde uit wat er was gebeurd.
Ze was bezig met haar brillendoosje te zoeken op één van de lades tot ze plots een reuze kakkerlak zag. Ze sprong weg en zag hem onder de kast kruipen. We spraken af hoe we het gingen aanpakken, want dat was al de tweede kakkerlak die we in de buurt van die kast zagen. Charlotte zou met een slipper en een zaklamp onder de kast kijken en Floor zou vanaf de hoogte kijken of de kakkerlak niet ontsnapt. Toen kwamen we tot een schrikwekkende conclusie: er zat een gleuf onder de kast waar er met gemak een hele troep kakkerlakken in kon leven. Als Charlotte (al liggend op haar buik) voelsprieten uit de gleuf zag komen, spanden al haar spieren zich op en hield ze zich klaar. Kakkerlakken hebben niet veel geduld en woef, de reuze kakkerlak sprintte uit de donkere gleuf. Kakkerlakken zijn snel, maar Charlotte was sneller! De kakkerlak werd een platterlak (deze zin weer toegepast speciaal voor diegene die zich hiermee PLAT lachten!). Floor had terwijl ze een overzicht van bovenaf hield, de videocamera in haar handen en we moeten toegeven: het is echt uitgedraaid op een hilarisch filmpje!!
Dan werd het terug menens. We moesten nagaan of er meerdere in de gleuf zaten. Floor hield het terrein weer in het oog, Charlotte lag weer klaar met haar slipper in de hand. Dankzij de zaklamp kon Charlotte ver genoeg in de gleuf zien om te ontdekken dat er minstens nog 2 in zaten! Wat een nachtmerrie. We besloten de grote middelen boven te halen: de witte, zeer geconcentreerde insectenverdelger! We spoten het recht in de gleuf en nog niet eens een halve second later stormden er twee kakkerlakken uit. SMASH, recht op de eerste kakkerlak, deze was nog groter als de eerste die dacht te kunnen ontsnappen. De tweede kakkerlak die de gleuf heeft moeten verlaten wegens het –voor ons– wondermiddel was nog een baby. Daarmee dat we denken dat het een familie was: 2 grote en een baby.
We hebben de gleuf nog een hele tijd in het oog gehouden, maar na een tijd wisten we dat er geen meer inzaten. We konden weer rustig ademhalen om dan te kunnen nagenieten van een hele reeks grappige filmpjes en foto’s. Dit is het resultaat van onze killer-actie:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten