De dagen beginnen door elkaar te vloeien, gelukkig hebben we nog de doxyciclyne om de tel bij te houden. Gisteren (19/07/2011) hebben we ons eerste plakje van dit malariamedicijn afgemaakt, wat betekent dat we al 10 dagen in India zijn. Hop naar het tweede plakje.
Elke dag vinden we wel iets om ons leven hier in Bhubaneswar te verbeteren, want aan creativiteit komen we niet te kort! Zo hebben we de badkamer geschrobd met insectenverdelger waardoor we vanaf nu (toch voor even) kunnen douchen zonder gestoken te worden door een zwerm muggen. Ook voor de kapotte wc hebben we een oplossing gevonden, de wc heeft namelijk geen watertoevoer meer (de leiding is kapot) waardoor we dus elke keer nadat we doorspoelen water met een emmer in de bak van de wc moeten gieten. De ramen zonder glas hebben we met krantenpapier dichtgeplakt zodat er geen ongewenste gasten binnen kunnen (kijken). De was hebben we opgehangen aan twee touwen die bestaan uit allerlei kleine stukjes touw. We hebben zelfs al zoveel gedaan en verbeterd op korte tijd dat 1. de volgende gasten een luxe-verblijf gaan binnenwandelen en dat 2. we niets meer gaan vinden om te doen. We gaan ons nog gaan vervelen zeg!!
We beginnen langzamerhand een soort van routine te krijgen. We staan op tussen 8u en 9u, om 10u krijgen we ons ontbijt. Tussen ons opstaan en ons ontbijt gaan we soms al eens gaan helpen in het weeshuis, dat hangt ervan af of we ons al mentaal hebben kunnen voorbereiden die ochtend. Dat voorbereiden is wel degelijk nodig, want af en toe vergeten we dat we in India zitten en dan is het een nog grotere shock als we door het weeshuis wandelen. Tot nu toe zijn er geen ongelukken gebeurt en hopelijk blijft dat zo! Floor had schrik dat ze het niet goed ging doen met de kinderen, maar ze is echt geweldig goed bezig! Gisteren avond heeft zo een 20tal minuten gelopen (echt gelopen!) omdat ze achtervolgt werd door een groep gierende kinderen. Het was voor Charlotte zeer amusant om naar te kijken, ze wou dat ze een camera bij zich had! Dat lopen heeft jammer genoeg wel een blaar op Floor haar voeten nagelaten, maar ons Floretje is een sterke meid he!
Het eten trekt nog steeds op niet veel, allez het is te zeggen: het is nog steeds hetzelfde.
Ontbijt: toast met confituur (die inmiddels al op is)
Middageten: linzensoep met shapati en aangebakken groenten
Avondeten: dezelfde soep met rijst en dezelfde groenten.
We krijgen dus echt 100% niet genoeg variatie in ons voedsel. Gelukkig hebben we ergens op een soort markt cornflakes en koekjes kunnen kopen, de cornflakes vind Charlotte naar Cognac smaken maar het is al beter dan het fletse eten dat ze ons hier voor schotelen. Het is echter niet evident om deze mensen te vertellen dat we naar een marktje willen, want ze begrijpen er geen snars van. De communicatie bestaat hoofdzakelijk uit gebarentaal.
Ontbijt: toast met confituur (die inmiddels al op is)
Middageten: linzensoep met shapati en aangebakken groenten
Avondeten: dezelfde soep met rijst en dezelfde groenten.
We krijgen dus echt 100% niet genoeg variatie in ons voedsel. Gelukkig hebben we ergens op een soort markt cornflakes en koekjes kunnen kopen, de cornflakes vind Charlotte naar Cognac smaken maar het is al beter dan het fletse eten dat ze ons hier voor schotelen. Het is echter niet evident om deze mensen te vertellen dat we naar een marktje willen, want ze begrijpen er geen snars van. De communicatie bestaat hoofdzakelijk uit gebarentaal.
Vandaag (20/07/2011) heeft het zeer hard geonweerd waardoor de elektriciteit voor lange tijd plat lag. De ventilator op onze kamer werkte hierdoor ook niet meer, dus het was even echt bakken. Gelukkig is alles nu terug in orde.
Nu gaan we nog even een powernap doen en dan terug even naar het weeshuis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten