Pakjes zijn leuk, andere dingen dan weer niet - 3 augustus 2011

We zijn de derde week van ons verblijf in het weeshuis ingegaan en we mogen met opluchting zeggen dat we nog steeds elke dag nieuwe dingen meemaken. Hopelijk blijft dat zo ;)
2 Augustus was een grote dag! Charlotte verwachtte (met veel ongeduld) een Dilbeeks pakje maar in het kantoor lag niks. Niet al te opvallend zijn we Mohanty’s bureau binnengeglipt en rarara het pakje lag er! Aan:

Charlotte Desmet
SMSS Shishugreh Complex
PO Aigania Kolathia district Khurda
Bubhaneswar- Orissa-India

Als dat geen adres is! Floor heeft Charlotte nog nooit zo snel de trap naar ons verblijf zien opsnellen. Razend benieuwd deed Charlotte het pakje open en WOUW! 2 boekjes om Engelse les te geven, 8 lolly’s, een paar fruittella’s, een psychologies (tijdschrift), ricola-snoepjes, tik taks, 4 veertjes, een sticker, 2 zakjes m&m’s, Cote d’or chocolade, 2 potje vitamine’s, een USB stick met films (Bedankt Julieke!) en NIET te vergeten een pot choco! Charlotte heeft het groot lot gewonnen! Floor is niet zo’n fan van choco en dus heeft ze een hele pot (825g-familie pack) voor haar alleen! Je moest die oogjes zien blinken! Oh en een massa brieven zaten er ook nog in: van haar moeder, vader, moeke, zustertje en zelfs broertje! We hadden leesplezier voor een hele tijd! Regine (mama Charlotte) had zelfs een mooie tekening gemaakt! Charlotte was uitermate gelukkig en we wisten dat we er weer voor een maand tegen kunnen. Bedankt Debrabandere-Desmetjes!

Voor we het pakje gevonden hadden waren we elk ons boek aan het lezen en even aan het ontspannen in onze kamer. Maar dat werd snel verstoord door immens veel kabaal buiten. Niet dat we hier geen lawaai gewend zijn, want we horen continu kinderen huilen, toeters van de straat, honden en veel vogels. Charlotte snelde al naar buiten en werd vergezeld door een minder enthousiaste Floor. Er brak namelijk iets uit. Een MEGA onweer! Een van de coolste die we al meegemaakt hebben.

Op een bepaald moment hing Charlotte dicht bij de balustrade en donderde het gelijk met een grote bliksem en dat recht boven ons! Ons trommelvlies werd beschadigd en Charlotte was al bijna naar België gerend maar Floor hield haar in een reflex tegen! In elkaars armen hebben we voor 5sec goed gegild en daarna kwam het lach/schaammoment. We hebben ons toen strategisch tegen de muur geplaatst en nog genoten van het Moesson onweer. Het was wel echt super harde donder en grote, dichte bliksem! We kunnen niet ontkennen dat ons hart minstens 2 keer een tel is overgeslagen. De 2^de keer was het Floor haar beurt. Ze dacht dat het nu wel gedaan was maar daar had ze snel spijt van, bijna exact hetzelfde scenario overkwam haar. Charlotte vertelde toen nog over een fenomeen: een lichtbal die je kamer binnenkomt en dan weer met een zwaai weggaat. Eng toch?!

De dag erna was het opnieuw onweer met regen maar helemaal niet zo spectaculair als die vorige. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om de bange kindertjes wat te troosten, maar toen we toekwamen waren die allemaal lachend aan het spelen. Ok, dus geen kindertjes troosten wat dan wel? Het regende binnen in het weeshuis, want er zijn geen ramen met glas maar met gewoon een tralies. Dus moeten ze met een vuilblik proberen het water terug naar buiten te kieperen. Toen we dat overnamen konden de werksters hun plezier niet op. 2 Blanke kiekjes die eens gingen laten zien wat ze konden. Met een bladeren veger (waarmee ze zowat alles mee opvegen) en een vuilblik gingen we de wateroverlast tegemoet. Eerst wat klungelig (tot groot jolijt van de werksters) maar dan toch met enige schwoeng! Toen dat probleem ook geweken was, hadden we zin in iets héél anders… we namen de trap tot de hoogste etage van het weeshuis… het dak! JEEEJ in de volle, warme regen op het dak met een magnifiek uitzicht en je eens goed laten natdruppen... geweldig! Daarna iets droogs aantrekken nog even naar de baby’s. Het was die dag gelukkig was-je-haar-avond en tot onze grote vreugde was het er ook een met water uit de kraan.

En dan nog iets. Floor sliep al 2 nachten heel slecht. We wisten niet waarom maar het zweet stond haar op de armen en nek. Het bed was kletsnat en ze kon de slaap niet vatten. We hadden bij onze aankomst het bed van het midden van de kamer naar de zijkant verschoven om plaats te winnen. Maar bij deze hebben we het opnieuw mooi onder de ventilator geplaatst en het gaat nu veel beter! Wat een vleugje wind al niet kan doen!

We houden jullie zo snel mogelijk op de hoogte!

xxx