Een vogel in de airco - 30 augustus 2011 e.v.

Over de kamer kan niet zoveel gezegd worden. Ze WAS proper maar rook naar de typische Indische geuren. Nu hangt er een zoete, chlorige, Westerse geur. Bij het aanraken van de gordijnen imploderen ze en bij deze blijven we er graag af. We hebben beide al op stoelen gestaan en onze armen verrokken om deze zware scharminkels terug in te haken. Even dachten we dat we ook deze kamer moesten reorganiseren, maar we besloten het ons niet al te veel aan te trekken. We hebben een klein frigo’tje die je vast en zeker een IJSkast mag noemen! Ons water moet eerst een beetje “afkoelen” naar kamertemperatuur toe, voor we drinken kunnen. Maar toch liever dat dan warm water ;)

Genoeg over onze kramikkelige maar comfortabele kamer.  Laten we het eens over het zwembad hebben! Dat is zeker groot genoeg voor ons tweeën en heeft een kinderbadje. het smaakt eerder zout dan naar chloor dus moeten we niet bang zijn voor vergiftiging. We zijn echter niet alleen in dit paradijsje. De Deense en Ijslandse waren al van ’s morgens vroeg aanwezig om hun witte huidjes te bruinen. De Ijslandse zag al serieus rood maar leek dit niet hinderend te vinden. We spraken wat met hen, zwommen en zonden. De Deense was 25 jaar oud en de Ijslandse al 31. Het was wel een leuk duo! Ze waren in totaal een maand in India waarvan 2 weken helpend in een hospitaal. Ze studeren vroedkunde en wilden hier veel bijleren. Ze hebben zelf geen bevalling mogen doen maar het kijken was al intensief genoeg. Ze vertelden dat de hygiëne heel slecht was (niet dat we dat nog niet gemerkt hadden in het weeshuis). Er was een hospitaaltje (waar zij voornamelijk aanwezig waren) en als je daar wilde bevallen mocht je heel wat geld ophoesten. Daarnaast was een soort huisje gebouwd voor degene die het geld niet hadden. Daar was de hygiëne en verzorging natuurlijk een pak minder! Zij zagen dus baby’s geboren worden waarvan er sommige naar ons in het weeshuis komen. Maar zij zaten in een ander district hoor, geen van hun baby’s geraakt in Bhubaneswar. Ze vertelde dat er een vrouw was bevallen van een derde dochter maar haar niet wou zien of aanraken. Ze moest het kind niet hebben. Ze weten niet wat er verder mee gebeurd is. Het was leuk om met andere vrouwen te kunnen praten over dingen die we meegemaakt hadden en omgekeerd. We spraken met hen af om hun laatste avond te vieren op het dak. We hadden een geweldige avond en sloten die af met een ijsje. We hebben hen de dag erna nog aan het zwembad gezien en hen ten slotte uitgewuifd. De Ijslandse woonde al 4 jaar in Denemarken omdat haar man daar ging studeren. Je moet dus weten dat zij op haar 18^de getrouwd is en op haar 19^de een eerste kind had. Nu heeft ze er 3, is 31 en studeert nog. We vroegen hoe ze dat dan regelde en in Denemarken is het zo dat als je kinderen hebt terwijl je studeert, de staat alles voor hen betaalt. Maya gaat volgend jaar trouwen met  haar soldaat. Die eerste september is er een groep moslims gearriveerd die meteen het zwembad verkent hebben. Daar ging onze rust! We werden vies bekeken door hun bedekte vrouwen en voelde ons ongemakkelijk. De mannen bleven op aanvaardbare afstand maar maakte ontzettend veel lawaai. Daar gaat onze rustige dag aan het zwembad. Spijtig genoeg waren ze de volgende dag ook van de partij. Op 2 september (de 2^de dag school in het thuisland) zijn we naar het strand getrokken maar de zon bleef achter de wolken. Toch kon Floor het niet laten de hoge golven te trotseren. Achteraf had ze daar wel spijt van, het zand zag OVERAL. Ze had een half uur in de douche gestaan om het zand uit haar haren te krijgen. Ideaal was het strand zeker niet. Zonnen kon je er niet en rustig zwemmen in de zee is er alleen een droom.

We zijn dus al een beetje gebruind, maar onze henna is van onze handen.

Floor aan het genieten.

Vanavond is onze laatste avond, daar gaan we eens goed van genieten. Morgen inpakken en uitchecken!

We kijken er al ongelofelijk naar uit jullie terug te zien! Onze 2maanden zitten erop!